Τούβλα μαγνησίτη

Το πυρίμαχο υλικό είναι απαραίτητο υλικό στη σύγχρονη βιομηχανική παραγωγή. Έχει τα χαρακτηριστικά πυροπροστασίας, αντοχής σε υψηλή θερμοκρασία, αντοχής στη διάβρωση κ.λπ., και είναι πολύ κατάλληλο για χρήση σε σκληρά περιβάλλοντα όπως υψηλή θερμοκρασία, υψηλή πίεση, οξύ και αλκάλιο. Ως συνήθως χρησιμοποιούμενο πυρίμαχο υλικό, τα τούβλα μαγνησίας χρησιμοποιούνται ευρέως στη βιομηχανία σιδήρου, χάλυβα, τσιμέντου, γυαλιού και χημικών λόγω της αντοχής στη φωτιά, της αντοχής στη διάβρωση και της αντοχής στη φθορά.

Οι κύριοι δείκτες ποιότητας των τούβλων μαγνησίτη περιλαμβάνουν ειδικό βάρος, ανθεκτικότητα, αντοχή σε κάμψη, θερμές και ψυχρές ιδιότητες, διαπερατότητα, συντελεστή θερμικής διαστολής κ.λπ. Το ειδικό βάρος αναφέρεται στην πυκνότητα των τούβλων μαγνησίτη, γενικά μεταξύ 3,0 και 3,5 g/cm³. Όσο μεγαλύτερη είναι η πυκνότητα, τόσο μεγαλύτερη είναι η αντοχή και τόσο υψηλότερη είναι η τιμή. Η πυρίμαχη αντίσταση αναφέρεται στη θερμική αντίσταση των υλικών σε περιβάλλοντα υψηλής θερμοκρασίας, συνήθως πάνω από 1650 μοίρες. Η αντοχή κάμψης αναφέρεται στην αντίσταση ενός υλικού σε κατάσταση κάμψης. Αυτός ο δείκτης αντανακλά τη σκληρότητα του υλικού και γενικά απαιτείται να είναι πάνω από 20 MPa. Δείκτες όπως οι θερμικές και ψυχρές ιδιότητες, η διαπερατότητα και ο συντελεστής θερμικής διαστολής είναι ένας από τους σημαντικούς δείκτες για την αξιολόγηση της απόδοσης των υλικών.

Τα σχήματα των τούβλων από μαγνησίτη περιλαμβάνουν κυρίως τετράγωνο, ορθογώνιο, τραπεζοειδές, σταυρό κλπ. Οι προδιαγραφές χωρίζονται σε διαφορετικά πάχη ανάλογα με το πάχος: 10, 15, 20, 25, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100mm, κ.λπ. ανάλογα με το μέγεθος χωρίζονται σε 230×114×(10-25)mm ή 300×300×(15-30)mm. Οι κατάλληλες προδιαγραφές και σχήματα πρέπει να επιλέγονται σύμφωνα με συγκεκριμένα σενάρια χρήσης.

Η διαδικασία ψησίματος των τούβλων από μαγνησίτη είναι πολύ ιδιαίτερη. Συνήθως χωρίζεται σε δύο διαδικασίες: ψήσιμο διαμόρφωσης και πυροσυσσωμάτωση μείωσης τέφρας. Μεταξύ αυτών, η διαδικασία πυροσυσσωμάτωσης μείωσης τέφρας είναι μια σχετικά προηγμένη μέθοδος όπτησης και έχει τα πλεονεκτήματα της εξοικονόμησης ενέργειας και της προστασίας του περιβάλλοντος.

Τα τούβλα από μαγνησίτη έχουν ένα ευρύ φάσμα κύριων χρήσεων, ειδικά σε περιβάλλοντα υψηλής θερμοκρασίας-όπως φούρνους, αίθουσες ψησίματος και βιομηχανικούς κλιβάνους. Τα συγκεκριμένα σενάρια χρήσης περιλαμβάνουν τις ακόλουθες πτυχές:

1. Βιομηχανία τήξης χάλυβα: χρησιμοποιείται σε οροφή μετατροπέα, επένδυση χαλκού, τοίχο ψύξης υψικαμίνου, τοίχο κλιβάνου, στέγη κλιβάνου και μπλοκ κυλίνδρων.

2. Τσιμεντοβιομηχανία: χρησιμοποιείται για την επένδυση και το προστατευτικό στρώμα κλιβάνων υψηλής{{1} θερμοκρασίας, όπως κλιβάνων τσιμέντου, περιστροφικοί κλιβάνοι και κλιβάνων ξηρής επεξεργασίας.

3. Βιομηχανία γυαλιού: χρησιμοποιείται στην επένδυση κλιβάνων γυαλιού, κυλίνδρων και κλιβάνων τήξης γυαλιού οικοδομής, που μπορούν να αντισταθούν σε υψηλή θερμοκρασία, υψηλή πίεση και χημική διάβρωση.

4. Βιομηχανία οπτανθρακοποίησης: χρησιμοποιείται σε δεξαμενή τήξης οπτάνθρακα σε φούρνο οπτάνθρακα, γέφυρα εδάφους, τοίχο κλιβάνου και γεννήτρια αερίου.

5. Βιομηχανία λιπασμάτων: χρησιμοποιείται κυρίως σε πλατφόρμες αντιδραστήρων σύνθεσης υψηλής θερμοκρασίας, πύργους αφρού, φούρνους θερμού αερίου κ.λπ.

6. Βιομηχανία ηλεκτρικής ενέργειας: χρησιμοποιείται για την επένδυση λεβήτων, καπναγωγών, αποθείωσης και άλλου εξοπλισμού σε θερμοηλεκτρικούς σταθμούς και μπορεί να αντέξει τις υψηλές θερμοκρασίες και την όξινη και αλκαλική διάβρωση.

7. Άλλοι βιομηχανικοί τομείς: μπλοκ κινητήρα, κεντρικά συστήματα κλιματισμού, επενδύσεις κλιβάνων από χάλυβα, επενδύσεις λέβητα, αντιδιαβρωτικός εξοπλισμός, υπόγεια

τοποθέτηση κ.λπ.

Συνοψίζοντας, τα τούβλα από μαγνησίτη, ως σημαντικό πυρίμαχο υλικό, έχουν πολλές εξαιρετικές ιδιότητες και χρησιμοποιούνται ευρέως σε πολλά σκληρά περιβάλλοντα όπως υψηλή θερμοκρασία, υψηλή πίεση, οξύ και αλκάλιο. Επομένως, κατά την επιλογή πυρίμαχων υλικών, είναι απαραίτητο να επιλέγονται οι κατάλληλες προδιαγραφές, σχήματα, δείκτες ποιότητας, διαδικασίες ψησίματος κ.λπ. ανάλογα με τις ειδικές συνθήκες για να διασφαλιστεί ότι τα υλικά μπορούν να επιτύχουν βέλτιστη απόδοση και διάρκεια ζωής.